ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1309 ق)، عالم، ادیب و روزنامه‏نگار. وى در فقه و اصول و احادیث و اخبار و علوم ادبى اطلاع كامل داشت. دانش معاصر با ناصرالدین شاه قاجار بود و در 1273 ق از آذربایجان به استانبول رفت و با میرزاى سنگلاخ همنشین شده و اشعارى را كه شعراى آن عهد در مدح سنگلاخ گفته بودند جمع‏آورى و به عنوان «مجمع الاوصاف» چاپ كرد. در آن جا تا 1303 ق كنسول ایران بود. وى در این مدت از 1292 ق اقدام به تاسیس روزنامه‏ى هفتگى «اختر» كرده و مدت بیست و یك سال آن را انتشار داد، تا اینكه پس از كشته شدن ناصرالدین شاه، روزنامه‏ى مزبور از طرف دولت عثمانى توقیف شد. در 1303 ق منصب سرتیپى گرفت و نایب و مترجم اول گردید و یك سال بعد سمت سر كنسولى ایران در مصر را عهده‏دار شد تا این كه در 1308 ق به تهران آمد و جزو صاحب منصبان وزارت خارجه گردید و تا پایان عمر در همین سمت باقى ماند تا درگذشت. آثار وى: «مجمع الاوصاف»؛ «مشكوه الحیات فى تفسیر الایات»، «تفسیر آیه ذوالقرنین»؛ «میزان الموازین فى امر الدین»، در رد «میزان لحق» هانرى مارتن.